thumb|250px|Śródmieście Toronto (2009) thumb|250px|Nowe osiedle wkomponowane w podmiejskie tereny zielone Na początku XIX wieku 2,4% populacji świata zamieszkiwała miasta, przy czym w szybko urbanizującej się Anglii i Holandii odsetek mieszkańców miast wynosił około 30%, w Belgii, Szkocji i Japonii około 15 - 20%, a w USA 10%. Do połowy tego wieku liczba mieszkańców miast liczących więcej niż 20 000 wzrosła o 132%, w pierwszej połowie XX wieku o 240%. Głównym czynnikiem mającym wpływ na urbanizację było uprzemysłowienie. W XIX wieku proces ten zachodził głównie w Europie i Ameryce Północnej. Po II wojnie światowej zaczął on także zachodzić w krajach Trzeciego Świata, a w rozwiniętych krajach kapitalistycznych z kolei zaczęły następować procesy dezurbanizacji i kontrurbanizacji.
Na początku XXI wieku najbardziej zurbanizowane obszary świata to: Europa, w szczególności jej zachodnia część, Ameryka Południowa (Wenezuela, Urugwaj, Argentyna), Ameryka Północna (USA, Kanada), Australia Azja wschodnia (Japonia, Korea Południowa, Tajwan) Afryka Północna i Bliski Wschód.
Najmniej zurbanizowane kraje znajdują się w Afryce, zwłaszcza Wschodniej (Rwanda, Burundi) i Azji Południowej (Bhutan).