Porwanie książąt z Altenburga (niem. Altenburger Prinzenraub) – uprowadzenie dwóch synów elektora saskiego Fryderyka II Łagodnego, Ernesta i Albrechta, przez Kunza von Kauffunga oraz rycerzy Wilhelma von Mosena i Wilhelma von Schönfelsa. thumb|Zamek w Altenburgu thumb|upright|Kamienna głowa Kunza von Kauffunga na wykuszu więzienia ratuszowego we Freibergu thumb|upright|Wnętrze Prinzenhöhle
Porwanie Przyczyny konfliktu pomiędzy elektorem Fryderykiem II Łagodnym a Kunzem von Kauffung sięgają wojny domowej w Saksonii (1446–1449). Von Kauffung uczestniczył w niej po stronie Fryderyka, zapewne na jego prośbę. Został jednak wkrótce wzięty do niewoli. Odzyskał wolność po zapłaceniu 4000 guldenów okupu. Po zakończeniu wojny (zapewne w latach 1451–1452) zażądał od elektora odszkodowania za okup, zniszczenie dóbr w Turyngii i majątku Schweikershain w Saksonii. Elektor odrzucił te żądania, argumentując, że von Kauffung jako wolny rycerz uczestniczył w wojnie na własne ryzyko. Wystawił mu także rachunek. Po rocznych rokowaniach strony postanowiły oddać w 1455 sprawę do sądu polubownego. Sądy w Magdeburgu i Freibergu wydały wyrok korzystny dla Kunza von Kauffung. Natomiast sąd w Lipsku przyznał rację elektorowi i to postanowienie było ostateczne.