W roku 848 na synodzie w Moguncji został oskarżony o herezję, pobity i zmuszony przysiąc, że więcej nie wjedzie na terytorium władane przez Ludwika Niemieckiego i zmuszony do powrotu do opactwa Orbais. Gotszalk nieustannie bronił swoich poglądów, pisząc listy w wyjaśnieniami do wiodących myślicieli tamtych czasów. Stanowisko wobec jego nauki podzieliło środowisko teologów, z których Prudencjusz z Troyes, Lupus z Ferrières, Florus z Lyonu i inni stanęli w jego obronie. Stanowisko Gotszalka dyskutowano na synodach w Kiersy (853), Walencji (855) i Savonnires (859). Ostatecznie, Gotszalk miał bronić swych poglądów przed papieżem Mikołajem I, jednak zachorował ciężko. Odmówiono mu pogrzebu w poświęconej ziemi, jeśli przed śmiercią nie odwoła swych poglądów. Gotszalk nie przystał na to i zmarł jako heretyk.
Wpływ Jan Szkot Eriugena napisał traktat De preadestinatione, w którym zawarł ostrą i stanowczą krytykę poglądów Gotszalka.
Przypisy
Bibliografia J. Strzelczyk Gotszalk z Fuldy - dole i niedole nonkonformisty (w:) tegoż Klucz do poznania nieba Gdańsk, 2003. red. ks. M. Starowieyski Muza Łacińska.