Wojna polsko-niemiecka (1109) (też: Najazd Henryka V na Polskę (1109)) – konflikt zbrojny, który wybuchł z powodu ataku Królestwa Niemieckiego na Księstwo Polskie przeprowadzonego pod pretekstem obrony praw księcia Zbigniewa.
Historia thumb|216x216px|lewo|Henryk V thumb|Dzieci głogowskie zabite w czasie oblężenia Głogowa, pomnik Dzieci Głogowskich. W 1109 roku król niemiecki Henryk V postanowił zorganizować wyprawę na Polskę. Pretekst do ataku dał mu Zbigniew, który wygnany przez Bolesława Krzywoustego szukał pomocy na dworze króla Niemiec.
Armia niemiecka wyruszyła w sierpniu z Erfurtu maszerując przez Łużyce na Krosno Odrzańskie. Bolesław umocnił nadodrzańskie grody, a sam zaatakował sprzymierzone ze Zbigniewem Pomorze, zadając 10 sierpnia klęskę wojskom pomorskim w bitwie pod Nakłem. W międzyczasie armia Henryka V dotarła pod Krosno Odrzańskie, skąd następnie skierowała się w górę Odry. Idąc lewym brzegiem wojska niemieckie dążyły naprzeciw maszerującej z pomocą armii czeskiej. Po potyczce z wojskami polskimi pod Bytomiem nad Odrą, do której doszło 23 sierpnia, Niemcy i Czesi połączyli się 24 sierpnia pod Głogowem. Atak z marszu na twierdzę, poza rozbiciem części polskich oddziałów, nie doprowadził do opanowania grodu. Bolesław forsownym marszem dotarł z Pomorza w okolice Głogowa i podesłał część sił dla obrony miasta.