W kolejnych latach część tenisistów Warty przeszła do Gwardii Poznań i klub notował słabsze wyniki, ale w 1953 roku nastąpiła poprawa sytuacji. W 1957 roku Warta wygrywała eliminacje ze zwycięzcami grup eliminacyjnych (Stalą Sosnowiec, Piastem Gliwice i Spartą Warszawa) i awansowała do I ligi. Mimo że Warta posiadała w swoim składzie najlepszych tenisistów, to nie miała z nich pożytku. Józef Piątek brał udział w różnych turniejach, powoływany był do reprezentacji kraju, natomiast Wiesław Gąsiorek odbywał służbę wojskową. Nie udało się więc uniknąć ponownej degradacji.
W 1960 roku Warta powróciła do I ligi, a w 1961 zdobyła drużynowy tytuł wicemistrza Polski. W 1962 roku kończyła rozgrywki na czwartym miejscu. Indywidualne sukcesy Wiesława Gąsiorka, czwarty tytuł mistrza Polski, wspólne wygranie z Piątkiem debla, a z Jadwigą Jędrzejowską gry mieszanej, zdobycie przez reprezentacyjny debel Gąsiorek–Piątek tytułu mistrzów Rumunii i Bułgarii, nie przełożyły się na sukcesy klubowe. W 1964 roku Warta ponownie zdobyła tytuł wicemistrza kraju, a w 1965 roku zdobyła mistrzostwo Polski.