Ludwik Wciórka (ur. 22 maja 1928 w Lesznie, zm. 1 listopada 2000 tamże) – polski teolog i duchowny katolicki, prałat i kanonik honorowy kapituły katedralnej poznańskiej. Dziekan Papieskiego Wydziału Teologicznego w Poznaniu w latach 1975–1978, prodziekan w latach 1981–1987. Profesor doktor habilitowany.
Życiorys thumb|240px|Grób ks. prof. Ludwika Wciórki na cmentarzu w Lesznie przy ulicy Kąkolewskiej W maju 1945 ukończył Państwowe Liceum i Gimnazjum Męskie w Lesznie, a następnie wstąpił do Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Gnieźnie, święceń kapłańskich udzielił mu 27 maja 1954 ks. bp. Franciszek Jedwabski. Od 1956 przez cztery lata studiował filozofię na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, w kwietniu 1962 przedstawił pracę doktorską "System filozofowania Kanta w Krytyce czystego rozumu z punktu widzenia filozofii bytu". Od 1962 przez sześć lat ks. Ludwik Wciórka był profesorem Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu, a następnie do 1973 Akademickiego Studium Teologicznego. W listopadzie 1971 uzyskał tytuł docenta Poznańskiego Wydziału Teologicznego. Kolokwium habilitacyjne miało miejsce 28 czerwca 1973 na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, tematem pracy była "Ewolucja i stworzenie.