Jego przyjaciel Andrew Fuller już w 1781 napisał wpływowy artykuł The Gospel Worthy of All Acceptation (Ewangelia godna wszelkiej akceptacji), w którym polemizował z hyperkalwinistycznym przekonaniem, powszechnym w ówczesnych zborach baptystycznych, że nie wszyscy ludzie muszą wierzyć w ewangelię. Na spotkaniu pastorów w 1786 Carey spytał, czy zaangażowanie w głoszenie ewangelii całemu światu jest obowiązkiem wszystkich chrześcijan. J. R. Ryland, ojciec Johna Rylanda, miał udzielić słynnej odpowiedzi: "Usiądź, młody człowieku. Jeżeli Bogu spodoba się nawrócić pogan, zrobi to bez twojej i mojej pomocy"F. Deaville Walker, William Carey. Missionary Pioneer and Statesman (1925 ed.; repr. Chicago: Moody Press, n.d.), 54, n. 1. Patrz też: Brian Stanley, The History of the Baptist Missionary Society 1792-1992 (Edinburgh: T. & T. Clark, 1992), 6-7..
W 1789 został pastorem zboru baptystycznego w Leicester. Trzy lata później, w 1792, opublikował swój przełomowy manifest misyjny: An Enquiry into the Obligations of Christians to use Means for the Conversion of the Heathens (Wykład obowiązków chrześcijan dotyczących wykorzystania środków służących nawróceniu pogan). Składał się on z pięciu części.