mały|246x246px|Kościół św. Rocha i św. Sebastiana w Starym Sączu, wzniesiony w XVII w., wg tradycji w miejscu pochówku poległych w bitwie pod Starym Sączem mały|245x245px|Dawna ulica Krwawa (dziś Jana Pawła II) w Starym Sączu, nazwana na pamiątkę bitwy z 1288 r. Tablica pamiątkowa umieszczona przez Towarzystwo Miłośników Starego Sącza Bitwa pod Starym Sączem (1288) – bitwa stoczona zimą 1288 pomiędzy wojskami węgierskimi pod dowództwem wojewody Jerzego z Sovaru i polskimi a wojskami mongolskimi pod dowództwem Nogaja podczas III najazdu mongolskiego na Polskę w XIII wieku.
24 grudnia 1287 roku południowa armia wojsk mongolskich pod dowództwem Nogaja dotarła pod Kraków, rozpoczynając oblężenie i szturm miasta. Wobec twardego oporu mieszczan i nikłych rezultatów walk o Kraków, Nogaj dał rozkaz do przegrupowania wojsk i rozpoczęcia działań w rejonie ziemi krakowskiej i sieradzkiej. Rozluźnienie pierścienia wojsk oblegających Kraków wykorzystał książę krakowski Leszek Czarny, który wraz z żoną Gryfiną i małym pocztem wymknął się z obleganego grodu i udał na Węgry szukając pomocy u króla węgierskiego Władysława IV Kumańczyka.