thumb|300px|Artur Szychowski podczas pokazowego sparingu w Sanoku, 2011 Sparing (ang. sparring) – walka treningowa lub kontrolna w celu sprawdzenia formy zawodnika. Można również użyć tego określenia do nazwania spotkania towarzyskiego dwóch drużyn, mającego charakter szkoleniowy.
Charakterystyka metody Skuteczność walki treningowej zależy od celu. Jako cele przyjmuje się: rozwój umiejętności zawodnika, kontrola umiejętności oraz analiza skuteczności opanowanej techniki lub strategii walki. Choć walka treningowa zaspokaja w pewnym stopniu potrzebę rywalizacji, nie przyjmuje się za cel jedynie zaspokojenie prymitywnych potrzeb (tzw. wyżycie się).
Walka treningowa uczy na zasadzie odruchów. Walczący otrzymuje natychmiast informację zwrotną o skuteczności techniki w postaci reakcji przeciwnika. Może to jednak skutkować nadmiernym automatyzmem: wyuczyć odruchów, które nie zawsze będą adekwatne do innych sytuacji. Np. uderzenia w wielu tradycyjnych sztukach walki różnią się od bokserskich, więc sparing bokserski hamuje rozwój tych umiejętności. Cechy kształtowane przez walkę treningową to: pewna odporność na ciosy, umiejętność reakcji na działania przeciwnika, kondycja oraz oszczędzanie sił, niezbędne w walce sportowej.