Carl Friedrich Chun (ur. 1 października 1852 w Höchst am Main, zm. 11 kwietnia 1914 w Lipsku) – niemiecki zoolog, oceanobiolog. Zajmował się głównie płaszczoobrosłymi i żebropławami.
Życiorys Urodził się w Höchst am Main (obecnie dzielnica Frankfurtu nad Menem) jako syn Gustava Chuna i jego żony z domu Ulrich. Studiował na Uniwersytecie w Getyndze i Uniwersytecie w Lipsku. Pod wpływem nauczyciela Rudolfa Leuckarta zdecydował się zajmować zoologią. W 1878 habilitował się na Uniwersytecie w Lipsku. W 1883 został powołany na katedrę Uniwersytetu Albertyna w Królewcu, a w 1891 na katedrę zoologii i jednocześnie stanowisko dyrektora Muzeum Przyrodniczego Uniwersytetu we WrocławiuWiktor J. 1997: Muzeum Przyrodnicze Uniwersytetu Wrocławskiego. Historia i ludzie 1814-1994. Wyd. Uniwersytetu Wrocławskiego, s. 12, 13. W 1898 został następcą Leuckarta na katedrze macierzystej uczelni. W roku 1907/08 był rektorem tego uniwersytetu. W 1911 otrzymał tytuł doktora honoris causa medycyny od Uniwersytetu w Oslo.
Był pomysłodawcą i dowódcą ekspedycji mającej na celu badanie głębin morskich koła podbiegunowego. Ekspedycja wyruszyła 1 sierpnia 1898 roku.