Szkoci tymczasem rozbili obóz na wzniesieniu północnym. Według planu królewskiego górale z Gallway mieli odwieczne prawo do rozpoczęcia bitwy. Górale stanęli w środku, osłaniani z obu skrzydeł przez rycerstwo. Atakujący Szkoci uderzyli na stanowiska angielskie znajdujące się na południowym wzniesieniu, gdzie jednak stali się łatwym celem dla łuczników normańskich. Pomimo częściowego sukcesu, jakim było przedarcie się w środek linii angielskiej, Szkotom nie udało się dotrzeć do miejsca, gdzie pilnowano koni. Rycerze osłaniający konie przypuścili atak, wypychając Szkotów poza linie angielskie. Dawid próbował jeszcze rzucić do walki swoje rezerwy, oddziały te, widząc jednak ogromne straty, rozpoczęły odwrót przez okoliczne pola. Pociągnęło to pozostałe oddziały szkockie, które wycofały się z pola walki, nie niepokojone przez Anglików.
Armia Szkotów poniosła w bitwie ciężką porażkę, największe straty zadali jej łucznicy normańscy. Według szacunków zginęło 11 000 – 12 000 Szkotów. Zabitych pochowano w pobliżu wsi North Cowton.
Po bitwie Dawid powrócił do Szkocji. Klęska w bitwie zapobiegła kolejnym atakom Szkotów w kolejnych latach. Byli oni jednak nadal stałym zagrożeniem dla Anglików.