Teatr Nowości – warszawski teatr operetki działający w latach 1901–1932. Do 1915 wchodził w skład Warszawskich Teatrów Rządowych. W okresie 1901–1921, pod kierownictwem Ludwika Śliwińskiego, był najważniejszą sceną operetkową na ziemiach polskich, na której odbyło się wiele polskich premier sztuk operetkowych i w której pracowali najwybitniejsi polscy artyści operetkowi. W okresie 1921–1932 teatr tracił swój prestiż i mierzył się z konkurencją, spadkiem popularności operetki oraz problemami finansowymi. Często dochodziło do zmian struktury właścicielskiej i przestojów w działalności.
Pierwsze Nowości (1901–1921) Pierwsze lata thumb|Ludwik Śliwiński, dyrektor Teatru Nowości w latach 1901–1921
Gmach Teatru Nowości powstał w 1900 przy ulicy Hipotecznej w Warszawie, na miejscu sklepów kolonialnych i teatrzyku Eldorado. Budynek, zaprojektowany przez Feliksa Stępińskiego, został wydzierżawiony przez Warszawskie Teatry Rządowe na potrzeby zespołów operetki i farsy pod dyrekcją Ludwika Śliwińskiego, które dotychczas mieściły się w Teatrze Małym, nie odpowiadającym potrzebom ze względu na zbyt ciasną scenę i małą widownię (700 miejsc). Nowy budynek mieścił 1300 widzów, był wyposażony w ogrzewanie parowe, elektryczne oświetlenie i wentylację, a scena miała powierzchnię 400 m².