thumb|Dokument na brzozowej korze nr 155 (fragment): „Od Połczka (lub Połoczka) wziąłeś [za żonę] dziewkę Domasława, a ode mnie Domasław wziął 12 hrywien. Przyślij więc 12 hrywien. A jeśli nie przyślesz, to stanę [z tobą przed sądem] przed księciem i biskupem; wtedy przygotuj się na dużą stratę...”. Ze zbiorów Muzeum Historycznego w Moskwie. Gramoty na brzozowej korze – typ zabytków piśmiennictwa staroruskiego, dokumenty spisane na korze brzozy, charakterystyczne dla Rusi i jej spadkobierców od XI do XV stulecia. Są także najstarszymi zachowanymi źródłami pisanymi do badań zarówno dziejów Rusi, jak i historii średniowiecznego społeczeństwa oraz życia codziennego, a także historii języka ruskiego, a później również języka rosyjskiego. Treść gramot była różna, przeważnie jednak dotyczyła spraw codziennych. Kora brzozy jako najtańszy materiał piśmienniczy była oczyszczana, podcinana i zapisywana od wewnętrznej strony za pomocą rylca. Niewielkie fragmenty gramot odnajdywano już w XIX wieku.