Historia thumb|Początek Ewangelii Mateusza (prawa strona) Bernard de Montfaucon, porównując kształt liter kodeksu z kształtami liter z rękopisów przechowywanych we włoskich bibliotekach, datował kodeks na X lub XI wiek. Tischendorf datował na drugą połowę IX wieku ze względu na paleograficzne podobieństwo not liturgicznych kodeksu do oksfordzkiego rękopisu Platona (Cod. Bodleianus, Clarke 39), który datowany jest przez skrybę na rok 896. F.H.A. Scrivener oraz C.R. Gregory datowali rękopis na koniec IX wieku. Obecnie datowany jest przez INTF na wiek IX.
Rękopis przywieziony został ze wschodu do Paryża. Nazwa kodeksu pochodzi od pierwszego znanego właściciela kodeksu, François de Camps, opata z Signy, który podarował go Ludwikowi XIV w 1706 roku. Przechowywany był w bibliotece królewskiej jako Regius 2243. Tekst rękopisu cytował Ludwik Kuster w wydanym przez siebie w 1710 roku reprincie Novum Testamentum Graecum Milla (jako Parisinus 2).
Pierwszy opis rękopisu sporządził paleograf Bernard de Montfaucon w 1708 roku, który też wydał pierwsze facsimile kodeksu. Facsimile kodeksu wydawali: Silvestre, Henri Omont (w 1892 i 1896), William Hatch (w 1937) i Guglielmo Cavallo (w 1967). Wydania te zawierały jedną stronę kodeksu.