W 1924 roku do nadzorowania działalności w Albanii wyznaczono rumuńskie Biuro Oddziału„Strażnica”, 15 stycznia 1926. W języku albańskim wydano książkę Harfa Boża oraz broszury Pożądany rząd i Ucisk świata – dlaczego?, które szybko rozeszły się wśród AlbańczykówPierwszy albański przekład książki „Harfa Boża” zawierał sporo błędów językowych, na przykład tytuł książki oddano jako „Gitara Boża”.. W roku 1925 w kraju działalność prowadziły 3 niewielkie zbory. W roku 1926 w kraju działało około 15 głosicieli, a w Stanach Zjednoczonych około 30 albańskich głosicieli. W 1927 roku w Albanii na uroczystości Wieczerzy Pańskiej (Pamiątce) zebrało się 27 osób. W tym czasie Albańczycy głosiciele w Stanach Zjednoczonych na ogół należeli do zborów angielsko- lub greckojęzycznych, jednak niedzielne zebrania organizowali w języku ojczystym. W latach 20. i 30. XX wieku uczestniczyli w konwencjach przedstawianych w języku greckim, jednak mieli osobne plakietki z napisem: „Trzydniowa konwencja albańskich Badaczy Pisma Świętego”. Później w Bostonie około 60 osób wysłuchiwało niedzielnych wykładów publicznych w języku albańskim.