Kodeks Watykański 2066, łac. Codex Vaticanus 2066 (Gregory-Aland no. 046), znany też był jako Codex Basilianus, dawniej oznaczany był jako Br lub B2 – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu, paleograficznie datowany na X wiek. Jest cytowany w krytycznych wydaniach Nowego Testamentu.
Opis Kodeks zawiera 20 pergaminowych kart (27,5 na 19 cm), z tekstem Apokalipsy św. Jana. Tekst pisany jest jedną kolumną na stronę, 35 linijek w kolumnie, 36 liter w linijce. Oprócz tekstu Apokalipsy zawiera homilie Bazylego Wielkiego, Grzegorza z Nyssy i innych Ojców KościołaC. R. Gregory, „Textkritik des Neuen Testaments“, Leipzig 1900, Bd. 1, p. 121..
Sporządzony został bardzo staranną uncjałą, pochyloną w prawą stronę, kształt liter jest pośredni pomiędzy wczesną kwadratową uncjałą a późną prostokątną. Uncjała jest charakterystyczna dla bizantyjskiego stylu.
Tekst Grecki tekst kodeksu przekazuje Tekst bizantyński, w bliskiej relacji do minuskułów 61 i 69.