300px|thumb|Franciszek Niepokólczycki po aresztowaniu przez MBP w 1946 thumb|Pułkownik Franciszek Niepokólczycki podczas procesu pokazowego Komendy WiN w 1947 Franciszek Niepokólczycki, ps. Teodor, Szubert, Franek, Żejmian, Halny (ur. w Żytomierzu, zm. 11 czerwca 1974 w Warszawie) – pułkownik saperów Wojska Polskiego. W czasie II wojny światowej dowódca Związku Odwetu, oficer Związku Walki Zbrojnej i Kedywu Armii Krajowej. Uczestnik powojennego podziemia antykomunistycznego, prezes Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość w latach 1945–1946, więzień polityczny okresu stalinowskiego. Kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys Syn Antoniego, z zawodu stolarza i Pauliny z domu Sielskiej. Od 1911 uczył się w progimnazjum rosyjskim w rodzinnym mieście, a od 1918 w Gimnazjum Polskiej Macierzy Szkolnej im. Tadeusza Czackiego. Egzamin dojrzałości otrzymał jako ekstern w 1919 III Gimnazjum w Żytomierzu.