W procesie toczącym się od 11 sierpnia do 10 września 1947 przed Wojskowym Sądem Rejonowym w Krakowie został skazany na karę śmierci, zamienioną następnie na karę dożywotniego więzienia. Na fali zmian politycznych polskiego października, 22 grudnia 1956 zwolniony z więzienia.
Po wyjściu na wolność nie miał problemów ze znalezieniem pracy, otrzymał ponadto odszkodowanie. Był jednak obiektem obserwacji funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa. Nie wstąpił do Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, uważając go za rodzaj komunistycznej ekspozytury.
Od 1958 był zastępcą dyrektora zakładu w Stowarzyszeniu Wynalazców Polskich. Od 1961 pracował jako referent w Spółdzielni Pracy „Technomontaż”, a od 1962 był kierownikiem produkcji eksportowej w Spółdzielni Inwalidów i Emerytów Kolejowych.
Pochowany został na cmentarzu rzymskokatolickim w Brwinowie.
Awanse
porucznik – ze starszeństwem z dniem 1 sierpnia 1924 w korpusie oficerów inżynierii i saperów major – 1939 podpułkownik – 11 listopada 1941 pułkownik – 28 września 1944