Wokół wybrzeża Francji znajdują się setki przybrzeżnych wysp, najwięcej od strony Atlantyku. Łańcuchy wysp ciągną się od Zatoki Arcachone do północnej części Półwyspu Cotentin (największą z nich jest Oléron o powierzchni 175 km²). Wzdłuż brzegu śródziemnomorskiego jest ich zdecydowanie mniej. Nieliczne przybrzeżne wyspy znajdują się od ujścia Rodanu do okolic Cannes. Największą wyspą jest Korsyka o powierzchni 8680 km². Leży ona 150 km na południowy wschód od brzegów Lazurowego Wybrzeża.
Budowa geologiczna i rzeźba Terytorium Francji cechuje zróżnicowanie krajobrazu i rzeźby terenu. Ponad połowę powierzchni kraju zajmują płaskie i pagórkowate niziny o wysokości do 200 m n.p.m. Średnia wysokość państwa wynosi 342 m n.p.m. Obszary o wysokości 100–250 m n.p.m. zajmują 36,4%, a tereny o wysokości 250–500 m n.p.m. kolejne 20,4%. Resztę stanowią obszary niskich i średnich gór, a 1,5% powierzchni Francji zajmują góry wysokie powyżej 2000 m n.p.m. Charakterystycznym elementem ukształtowania Francji są tzw. baseny, czyli tereny położone na niskich wysokościach otoczone terenami wyższymi.