Podróż apostolska papieża Pawła VI do Ziemi Świętej – wizyta, która odbyła się w dniach 4–6 stycznia 1964 roku, podczas której Paweł VI odwiedził miejsca związane z chrześcijaństwem, położone na terenie Jordanii oraz Izraela. Była to pierwsza od ponad 150 lat podróż zagraniczna Biskupa Rzymu, a równocześnie pierwsza w historii wizyta papieża w Ziemi Świętej. Wizyta w Ziemi Świętej miała charakter religijny i ekumeniczny. Podczas tej podróży nastąpiło pierwsze od ponad pięciuset lat spotkanie zwierzchników Kościoła łacińskiego i Cerkwi prawosławnej. Poprzednie wydarzenie takiej rangi miało miejsce podczas obrad Soboru Florenckiego, kiedy to papież Eugeniusz IV spotkał się z patriarchą Konstantynopola Józefem II. W konsekwencji spotkanie Pawła VI w Ziemi Świętej z patriarchą Konstantynopola Atenagorasem I dało impuls do późniejszych kontaktów między Kościołem katolickim a Cerkwią prawosławną.
Planowanie wizyty i przygotowania Paweł VI ujawnił plany odwiedzenia Ziemi Świętej już 21 września 1963, a więc równo w trzy miesiące po wyborze na Biskupa Rzymu (21 czerwca 1963). O swoim zamiarze wspomniał w krótkiej nocie kierowanej do sekretarza stanu Stolicy Apostolskiej kard.