thumb|200px|Herb ks. Zbaraskich Księstwo Zbaraskie – dzielnica wydzielona na obszarze Wołynia w wieku XIV lub XV dla rodu książęcego (kniaziowskiego) ruskiego lub litewskiego pochodzenia, pieczętującego się herbem Korybut. Od nazwy swej głównej siedziby – Zbaraża – ród przyjął nazwisko Zbaraskich. Pod koniec XV wieku wyodrębnia się z niego Księstwo Wiśniowieckie. Zmediatyzowane w ramach woj. wołyńskiego (1566 r.), utrzymało – a nawet wzmocniło – swoje znaczenie polityczno-administracyjne, jako jedno z ważniejszych państw magnackich w ramach Rzeczypospolitej szlacheckiej. W wieku XVII Księstwo weszło w posiadanie książąt Wiśniowieckich, a następnie Potockich herbu Pilawa. Franciszek Stanisław Potocki sprzedał posiadłość ok. 1850 r. księżnej Jadwidze z Lubomirskich de Ligne.
Panowie na Zbarażu (przed upadkiem Rzeczypospolitej) I.1393–1442Teodor ks. Nieświcki, starosta podolski, starosta krzemienieckiII.1442–1461Dionizy MukosiejewiczIII.1461–1463Bazyli ks. Nieświcki-ZbaraskiIV.1463–1474V.1474–1482Symeon ks. Zbaraski, starosta krzemienieckiVI.1482–ok. 1540Andrzej ks. ZbaraskiVII.ok. 1540–1574Mikołaj ks. Zbaraski, starosta krzemienieckiVIII.1574–1608Janusz ks. Zbaraski, wojewoda bracławskiIX.1608–1631Jerzy ks. Zbaraski, kasztelan krakowskiX.1631–1636Janusz ks.