17 października 1952 roku przedstawiciel Urzędu Imigracyjnego, z poduszczenia duchownych wprowadził zakaz działalności Świadków Jehowy. 19 listopada 1952 roku Donovan Munsterman, sługa oddziału, usłyszał od kapitana Arnolda Garcíi, naczelnika Urzędu Imigracyjnego, że Świadkom Jehowy w Nikaragui „zakazuje się dalszego głoszenia swoich nauk i prowadzenia działalności religijnej”, a jako powód takiej decyzji podano rzekome popieranie komunizmu. Munsterman złożył odwołania skierowane do Ministerstwa Wyznań i prezydenta kraju, Anastasia Somozy Garcíi. Gdy te działania nie przyniosły rezultatów, złożono apelację do Sądu Najwyższego. 19 czerwca 1953 roku Sąd Najwyższy w jednogłośnym wyroku uchylił zakaz działalności.
Rozwój działalności W roku 1966 w stolicy odbył się kongres międzynarodowy pod hasłem „Synowie Boży – synami wolności” z udziałem 1654 osób, a 71 osób zostało ochrzczonych. W kraju działało 824 głosicieli. W 1967 roku do Nikaragui przybyli misjonarze z 44. klasy Szkoły Gilead.