Jacopo Bassano, właśc. Dal Ponte, również Jacopo da Ponte, (ur. 1515, zm. 13 lutego 1592) – włoski malarz renesansowy urodzony w Bassano del Grappa koło Wenecji w prowincji Vicenza. Od nazwy miejscowości przybrał swoje nazwisko artystyczne.
Twórczość Jacopo Bassano był synem innego włoskiego malarza Francesco da Ponte, od którego przejął niektóre techniki malarskie związane głównie z przedstawianiem postaci religijnych. Po odejściu z pracowni ojca, skierował się ku manieryzmowi, wzorując się na Pordenone i Parmigianinie. Szkolił się również w pracowni Bonifacio Veronese. Styl tego mistrza widoczny jest na jego pierwszych obrazach – ostre linie, czyste kolory i krągłe, wyraziste formy. W latach sześćdziesiątych XVI wieku malował obrazy monumentalne i wyraziste. Wprowadził nowe rozwiązania malarskie w przedstawianiu scen biblijnych, które przepełnione są elementami pasterskimi na tle bujnego krajobrazu. Jego obrazy wyróżniały się realizmem, żywymi kolorami i dużą ilością szczegółów narracyjnych.