Karpokrates (II wiek n.e.) – teolog gnostycki żyjący w Aleksandrii, przywódca sekty gnostyckiej nazwanej od jego imienia.
Hegezyp, Euzebiusz z Cezarei oraz Ireneusz z Lyonu piszą o Karpokratesie jako o założycielu nowej sekty. Informacje o jego poglądach czerpiemy z dzieła tego ostatniego Przeciw herezjom. Karpokrates był judeo-chrześcijaninem o odcieniu ebionickim. Nie uznawał boskiej natury Jezusa, gdyż uważał, że mistrz z Nazaretu narodził się jako prawdziwy syn Józefa. Jezusowi dana została jedynie szczególna moc od Boga Ojca, aby wyrwać się spod władzy "władców tego świata", gnostyckich archontów czyli duchów niższych, i przebiwszy się przez ich sfery, powrócić do Ojca. Karpokrates, jak inni gnostycy, uważał, że świat materialny nie został stworzony przez Boga, lecz przez niższych od niego aniołów (archontów, władców tego świata, por. św. Paweł 1 Kor 2,8: mądrość, której nie pojął żaden z władców tego świata / archontes/;