thumb|Junacy Junackie hufce pracy (JHP) – polska paramilitarna organizacja młodzieżowa w latach 1936–1939.
Historia Junackie hufce pracy zostały utworzone dekretem Prezydenta RP z 22 września 1936 o służbie pracy młodzieży Utworzenie Hufców poprzedzały Ochotnicze Drużyny Robocze istniejące od 1932 na Górnym Śląsku, pierwsza powstała 7 listopada w Rybniku. 17 listopada 1933 r. Ministerstwo Pracy i Opieki powołało Stowarzyszenie Opieki nad Niezatrudnioną Młodzieżą. W 1934 r. pracowało łącznie 58 Drużyn. Koszty pokrywało Ministerstwo i Fundusz Pracy. (Stowarzyszenie Opieki nad Niezatrudnioną Młodzieżą. Sprawozdanie z działalności w okresie od 17 listopada 1933 r. do 30 listopada 1935 r., Łagodzenie skutków bezrobocia wśród młodzieży w Polsce w latach 1933–1935). Stowarzyszenie wydawało dwutygodnik, a następnie tygodnik Ośrodki Pracy.. Określono w nim, że służba pracy młodzieży jest zaszczytną służbą dla Narodu i Państwa, a polega na wykonywaniu pracy fizycznej dla potrzeb obrony Państwa lub jego interesów gospodarczych (art. 1). Służbę pracy pełniono na podstawie zaciągu ochotniczego w junackich hufcach pracy. Oprócz tego hufce zapewniały przysposobienie do służby wojskowej oraz nabycie kwalifikacji zawodowych, wychowanie obywatelskie i oświatę ogólną.