Wasilij Wiktorowicz Biskupski, ros. Василий Викторович Бискупский (ur. w Tomsku, zm. 18 czerwca 1945 w Nowym Jorku) – rosyjski wojskowy (generał major) i emigracyjny działacz kontrrewolucyjny, monarchista, współpracował z Niemcami podczas II wojny światowej.
Życiorys W 1895 r. ukończył 2 korpus kadetów, zaś w 1897 r. nikołajewską szkołę kawaleryjską. Dostał przydział do kawaleryjskiego pułku lejbgwardii. Od 1904 r. służył w 2 dagestańskim pułku kawalerii. Uczestniczył w wojnie rosyjsko-japońskiej; był ciężko ranny. W lutym 1913 r. w stopniu pułkownika został odesłany do rezerwy. Zajmował się krótko handlem na Dalekim Wschodzie. Ponownie zmobilizowany brał udział w I wojnie światowej. Od 27 grudnia 1914 r. dowodził 1 moskiewskim pułkiem dragonów lejbgwardii, od 24 marca 1915 r. w stopniu generała majora, od stycznia 1917 r. – I brygadą 3 dywizji kawalerii, zaś od marca tego roku – całą dywizją. Był odznaczony Orderem Św. Jerzego 4 klasy. Wiosną 1918 r. przeszedł na służbę do ukraińskich wojsk hetmana Pawło Skoropadskiego. 29 kwietnia tego roku objął dowodzenie ukraińską armią, którą sprawował do 18 grudnia. 20 lipca został dowódcą ukraińskiej 1 dywizji kawalerii. Na pocz. grudnia starł się z wojskami atamana Hryhorjewa, nacierającymi pod sztandarami Ukraińskiego Dyrektoriatu na Odessę. W 1919 r. wyemigrował do Niemiec.