Jesion pensylwański (Fraxinus pennsylvanica Marsh.), czasami nazywany j. omszonym – gatunek drzewa należący do rodziny oliwkowatych. Pochodzi z Ameryki Północnej. W Polsce jest sadzony, czasami dziczeje i samorzutnie rozsiewa się w lasach położonych wzdłuż dróg, gdzie został nasadzony. Po rodzimym jesionie wyniosłym jest drugim co do częstości występowania gatunkiem jesionu w Polsce. Do Europy został sprowadzony w 1783 r., w Ogrodzie Botanicznym w Krakowie rósł już podobno w 1808 r. Współcześnie jest uważany w Polsce za gatunek o cechach inwazyjnych.
Morfologia thumb|180px|left|Brązowy pąk Pokrój Drzewo o wysokości zwykle do 20 m. Rekordowy osobnik w Cass County w stanie Minnesota ma 29 metrów wysokości. W Polsce nie przekracza 15 m wysokości. Ma szeroką, jednostronną koronę o zwisających pędach. Łodyga Młode pędy mają szarobrunatny kolor, białe przetchlinki i są omszone. Pąki są brązowe. Liście Nieparzystopierzaście złożone z 5–9 podłużnie jajowatych i drobno piłkowanych listków o długości 9–14 cm. Na spodniej stronie są owłosione. Jesienią przebarwiają się na intensywnie żółty kolor. Kwiaty Rozdzielnopłciowe, zebrane w wiechę. Owoce Oskrzydlone, eliptycznopodługowate orzeszki (skrzydlaki) o długości 5–7 cm i szerokości 0,5–1,2 cm.