Georg Schaltenbrand (ur. 26 listopada 1897 w Oberhausen, zm. 24 października 1979 w Würzburgu) – niemiecki lekarz neurolog i psychiatra.
Georg Schaltenbrand od 1932 pracował w klinice uniwersyteckiej i w Luftforschungsinstitut w Hamburgu. Od 1934 roku pracował w klinice chorób wewnętrznych i neurologicznych w Würzburgu. Był członkiem Stahlhelms i podpisał zobowiązanie lojalności wobec Adolfa Hitlera i rządu narodowych socjalistów. W tym okresie pracował w szpitalu psychiatrycznym w Werneck, powiat Schweinfurt. Dopuścił się wtedy badań na ludziach, mających określić zakaźny charakter stwardnienia rozsianego. Został za to po wojnie pozbawiony stanowiska w klinice. W 1950 roku został rehablilitowany. W 1950 roku założył Niemieckie Towarzystwo Neuropatologów (Vereinigung Deutscher Neuropathologen) którego był przewodniczącym w latach 1953–1954, w 1967 został honorowym przewodniczącym Niemieckiego Towarzystwa Neurologicznego (Deutsche Gesellschaft für Neurologie). W 1953 roku został prezesem Rady Medycznej Niemieckiego Towarzystwa Stwardnienia Rozsianego (Deutsche Multiple Sklerose Gesellschaft). W 1969 roku przeszedł na emeryturę.