185px|thumb|Depesza Naczelnego Wodza gen. Kazimierza Sosnkowskiego z 25 lipca 1944 do szefa sztabu NW gen. Stanisława Kopańskiego z dyrektywami dla dowódcy Armii Krajowej gen. Tadeusza Komorowskiego „Bora” w związku z utworzeniem tzw. Komitetu Wyzwolenia Narodowego Stanisław Kopański (ur. w Petersburgu, zm. 23 marca 1976 w Londynie) – generał dywizji Wojska Polskiego, dowódca wojskowy i inżynier. W latach 1943–1947 szef Sztabu Naczelnego Wodza, następnie generalny inspektor Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia, w latach 1970–1972 członek Rady Trzech.
I wojna światowa i pierwsze lata niepodległości do roku 1921 W młodości studiował w Technicznym Instytucie Dróg i Komunikacji w rodzinnym Petersburgu. W czasie I wojny światowej służył w armii rosyjskiej. W 1917 ukończył oficerską szkołę artylerii. Walczył na froncie w baterii konnej 2 Dywizji Kawalerii. Od listopada 1917 roku służył w I Korpusie Polskim w Bobrujsku i pełnił służbę w 3 pułku ułanów, a następnie w 2 baterii konnejGenerałowie II Rzeczypospolitej, s. 113.. Od listopada 1918 w Wojsku Polskim jako oficer w 1 dywizjonie artylerii konnej.