thumb|Osadnik wojskowy z Osady Krechowieckiej w województwie wołyńskim, rok 1928 Osadnictwo wojskowe − nadawanie ziemi w okresie II Rzeczypospolitej na kresach wschodnich zasłużonym żołnierzom Wojska Polskiego oraz ochotnikom. Termin ten niekiedy jest używany także w odniesieniu do polskich żołnierzy osiedlanych na Ziemiach Odzyskanych po II wojnie światowej.
Okres międzywojenny
thumb|Osada Krechowiecka, słupy graniczne thumb|Grzegorscy, rodzina osadników z Osady Krechowieckiej. Rok 1931 Postulaty przyznawania ziemi polskim osadnikom na Kresach pojawiły się w 1919 roku. Ich motywami była chęć nagrodzenia wysiłku żołnierzy, wzmocnienie polskości na KresachJan Jerzy Milewski, Osadnicy wojskowi na Kresach, Biuletyn Instytutu Pamięci Narodowej, 12/2004, s.44 oraz zagospodarowanie nadwyżki siły roboczej, często niewykwalifikowanej, której pojawienia spodziewano się po demobilizacjiJanina Stobniak-Smogorzewska, Kresowe osadnictwo wojskowe 1920–1945, RYTM, Warszawa 2003, , s.21. W rozkazie z dnia 18 października 1920 roku Józef Piłsudski zwrócił się do przyszłych osadników: