Bhimrao Ramji Ambedkar (dewanagari भीमराव रामजी आंबेडकर; ur. 14 kwietnia 1891, zm. 6 grudnia 1956) – indyjski prawnik i polityk, współtwórca Konstytucji Indii, minister sprawiedliwości. Pochodził z niskiej dźati niedotykalnych. Dążył do ich duchowej i materialnej przemiany oraz równoczesnych zmian w prawodawstwie indyjskim.
Życiorys Studiował na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku oraz w London School of Economics. Był pierwszym dalitem, który uzyskał wyższe wykształcenie.
Wraz z M.C. Rajahem utworzył pod koniec lat dwudziestych XX w. partię polityczną reprezentującą niedotykalnych, której sukcesem okazało się zawarcie we wrześniu 1932 tzw. paktu w Punie dotyczącego przydziału miejsc w ustawodawczych zgromadzeniach prowincjonalnych.
W czasach rządów Jawaharlala Nehru pełnił funkcję ministra sprawiedliwości. Współpracował przy tworzeniu konstytucji Indii. Brał udział w negocjacjach z Brytyjczykami.
W 1935 zapowiedział, że nie zamierza umrzeć jako hindus. W latach pięćdziesiątych zapoczątkował formalny ruch, zachęcający dalitów do przechodzenia na buddyzm – religię nie uznającą norm hinduistycznej stratyfikacji społecznej. Na czele półmilionowej grupy zwolenników, w roku 1956 publicznie przeszedł na buddyzm. W 50.