Julian Edmund Makowski (ur. 6 lutego 1875 w Warszawie, zm. 25 listopada 1959 tamże) – polski dyplomata i prawnik, specjalista prawa międzynarodowego, profesor i rektor Szkoły Głównej Handlowej.
Życiorys Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie odbył studia w Wyższym Instytucie Handlowym w Antwerpii uzyskując w 1898 dyplom licencjata. Następnie studiował w Szkole Nauk Politycznych w Paryżu i na wydziale prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1923 uzyskał magisterium prawa na Uniwersytecie Warszawskim i doktorat prawa na Uniwersytecie Poznańskim.
Od 1906 roku wykładowca prawa międzynarodowego w późniejszej Wyższej Szkoły Handlowej, od 1915 wykładowca Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie. Od 1936 profesor SGH. W latach 1937–1940 rektor SGH.
Od 24 lipca 1919 naczelnik wydziału traktatowego Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Członek delegacji do rokowań z Czechosłowacją (1920), z Wolnym Miastem Gdańskiem (1921 – wiceprzewodniczący delegacji), z Litwą (1928). W 1930 delegat rządu RP na konferencję kodyfikacyjną prawa międzynarodowego w Hadze. Od 1931 przewodniczący Wyższej Komisji Dyscyplinarnej w MSZ. Wynegocjował i podpisał traktaty arbitrażowe z Belgią, Danią, Szwecją, Norwegią, Holandią, Luksemburgiem i Szwajcarią.