Jan Karwecki (ur. 2 stycznia 1949 w Glinnie, zm. 5 czerwca 2019 w Krakowie) – polski piłkarz grający na pozycji bramkarza, zawodnik m.in. Lecha Poznań, Szombierek Bytom, Wisły Kraków i Cracovii. Reprezentant Polski.
Przebieg kariery Karwecki był wychowankiem Włókniarza Walim, do którego trafił jako dziesięciolatek. W młodości prócz futbolu uprawiał też piłkę ręczną, siatkówkę, koszykówkę i czwórbój lekkoatletyczny. W latach 1968–1973 występował w piłkarskim zespole Górnika Wałbrzych grającym na drugim i trzecim poziomie ligowym i walczącym o awans do ekstraklasy. W 1972 wałbrzyszanie występowali w Pucharze Intertoto. W latach 1973–1976 Karwecki był piłkarzem Lecha Poznań, w którym spędził najlepszy okres swojej kariery. W 1975 został wybrany najlepszym piłkarzem Wielkopolski. Jesienią 1975 podczas meczu z Ruchem w Chorzowie doznał otwartego złamania nosa i wgniecenia kości jarzmowej. Wiosną 1976 w czasie meczu towarzyskiego złamał rękę, przez co nie mógł pojechać na igrzyska olimpijskie do Montrealu.