thumb|Emilia Dukszyńska-Dukszta, Włoszka przy studni, 1875
Emilia Dukszyńska-Dukszta (ur. 1837Encyklopedya 1888 lub 1847Szczawińska E., 1975: Dukszyńska-Dukszta Emilia. W: Maurin-Białostocka J. i in.: Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, tom II. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Polska Akademia Nauk, Instytut Sztuki, strona 111. w Petersburgu, zm. 25 kwietnia 1898 w WarszawieSzczawińska 1975, s. 111) – polska malarka, autorka portretów i scen rodzajowych, popularna w sferach arystokracji i mieszczaństwa, porównywana przez krytyków do Anny Bilińskiej i Olgi BoznańskiejEncyklopedya 1888.
Życie Urodziła się w rodzinie polskiego urzędnika pochodzącego z ziemiaństwa guberni witebskiej. Początkowo uczyła się malarstwa w Warszawie pod kierunkiem Jana Ksawerego Kaniewskiego oraz Aleksandra Lessera. W 1871 wyjechała na studia malarskie do Drezna, gdzie kształciła się u J. Hubnera. W 1875 udała się do Włoch, a w latach 1882 i 1889 przebywała w Monachium, studiując u Josepha Flüggena i Friedricha Bodenmüllera. W latach 1894–96 przebywała w Paryżu, Antwerpii, AmsterdamieEncyklopedya 1888.
Jej grób znajduje się na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 5-4-28).