Jolanta w drodze zatrzymała się w gościnie u księcia Achai Gotfryda I Villehardouin. Wówczas to być może uzgodniono małżeństwo Agnieszki, córki Jolanty z Gotfrydem II Villehardouin, synem Gotfryda I. Pod koniec maja lub na początku czerwca 1217 Jolanta przybyła do Konstantynopola. Tu dowiedziała się o niewoli męża i wkrótce urodziła syna Baldwina II de Courtenay, późniejszego ostatniego cesarza łacińskiego.
Jolanta poszukując sojusznika przeciw Teodorowi Dukasowi zgodziła się na propozycję baronów by jej córka Maria została żoną cesarza nicejskiego Teodora Laskarysa.
Jolanta z mężem Piotrem miała 10 dzieci: Filipa (zm. 1226), markiza Namur, Roberta I (zm. 1228), cesarza Konstantynopola, Henryka (zm. 1229), markiza Namur, Baldwina II (zm. 1273), cesarza Konstantynopola, Małgorzatę, markizę Namur, żonę Raula d'Issoudun, potem Henryka, hrabiego Vianden, Elżbietę, żonę Waltera, hrabiego Bar, potem Eudesa, pana Montagu, Jolantę, żonę Andrzeja II, króla Węgier, Eleonorę, żonę Filipa de Montfort, lorda Tyru, Marię, żonę Teodora I Laskarysa, cesarza Nicei, Agnieszkę, żonę Gotfryda II Villehardouin, księcia Achai.
Bibliografia Zdzisław Pentek Cesarstwo Łacińskie. Kolonialne państwo krzyżowców czy Neobizancjum?, Poznań 2004, s. 146-152.
Kategoria:Władcy Cesarstwa Łacińskiego Kategoria:Urodzeni w XII wieku Kategoria:Zmarli w 1219