Cezar Onufrowicz był lekarzem miejskim. Cała rodzina Onufrowiczów: matka, dwie córki i młodszy syn, mieszkała w Zurychu. Starsza pani miała być skąpa, przynajmniej tak o niej mówiono. Młodszego syna, który tylko co ukończył studia lekarskie, koledzy lubili. Wszedł on do służby – o ile sobie dobrze przypominam – w marynarce holenderskiej i odbywał odległe morskie podróże, zwiedzając różne części świata. Starszy był lekarzem miejskim w Zurychu i urządzał dla młodzieży polskiej praktyczne pokazy dawania pomocy rannym w boju.
Kariera w Stanach Zjednoczonych (1890–1928) thumb|left|Polhemus Clinic w której dr Onuf konsultował pacjentów pracując w Long Island College W czerwcu 1890 roku Bronislaw wyemigrował z matką i siostrą Marie do USA. Od września 1890 osiadł w Dolgeville w hrabstwie Herkimer, gdzie prowadził własną praktykę. Należał do miejscowej Rady Zdrowotnej (Local Board of Health) jako Health Officer. Jego siostra uczyła niemieckiego w szkole w Dolgeville. W 1896 otrzymał amerykańskie obywatelstwo. Od 1 grudnia 1896 pracował jako associate in pathology w nowo powstałym Pathological Institute of NY State Hospitals. Pierwszy dyrektor Instytutu, Ira Thompson van Gieson, zatrudnił jeszcze kilku innych obiecujących badaczy: razem z Onufem pracowali Aleš Hrdlička, Boris Sidis, Phoebus Levene i Charles Judson Herrick.