Ole Bornemann Bull (ur. 5 lutego 1810 w Bergen, zm. 17 sierpnia 1880 w Lysøen k. Bergen) – norweski skrzypek i kompozytor okresu romantyzmu.
Życiorys Syn aptekarza. Uzdolnienia muzyczne zaczął przejawiać już jako dziecko, od 9. roku życia występował publicznie, grając z miejscową orkiestrą w Bergen. Uczył się gry na skrzypcach u Johana Henricha Poulsena i Carla Mathiasa Lundholma. W 1828 roku wyjechał do Christianii (ob. Oslo), by studiować teologię na tamtejszym uniwersytecie, nie zdał jednak egzaminów wstępnych. W tym samym roku został członkiem orkiestry Det musikalske Lyceum i po nagłej śmierci jej dyrygenta Waldemara Thrane zajął jego stanowisko. W 1829 roku udał się w swoją pierwszą podróż zagraniczną, odbywając trasę koncertową od Kopenhagi do Kassel. W 1831 roku ponownie opuścił Christianię, przez następne 7 lat koncertując we Francji, Szwajcarii, Włoszech, Wielkiej Brytanii, Niemczech i Rosji. Podczas pobytu w Paryżu usłyszał Niccolò Paganiniego, zachwycając się jego grą. W 1838 roku został członkiem szwedzkiej Królewskiej Akademii Muzycznej.