, i wyznała, iż pragnie, aby Oisín, o którego urodzie i męstwie słyszała, pojął ją za żonę i udał się z nią do jej krainy, gdzie czeka go wieczna młodość i wieczne życie w zdrowiu i bez trosk. Oisín wyruszył z Niamh na zachód, po drodze pokonując olbrzyma. W Tír na nÓg wiódł szczęśliwe życie z Niamh, ze związku z nią urodziło mu się troje dzieci: dwóch synów nazwanych Fionn i Oscar (na pamiątkę ojca Oisína oraz poległego w walce syna) i córka Plor na mBan ("Kwiat Niewiast").

Po upływie trzech, jak wydawało się Oisínowi, lat zatęsknił on jednak za rodzinną Irlandią i postanowił ją odwiedzić. Niamh ostrzegła go, że na ziemi czas biegnie szybciej, minęło już 300 lat i wszyscy jego krewni i przyjaciele już dawno nie żyją, lecz Oisín nie zmienił decyzji. Niamh pożyczyła mu wtedy na drogę swego białego konia, ostrzegając, żeby zeń nie zsiadał podczas pobytu w Irlandii, bo gdy tylko jego stopa dotknie ziemi, owe 300 lat natychmiast wywrze na nim swoje piętno. Oisín wyruszył więc do domu, lecz ku jego wielkiemu rozczarowaniu dawna siedziba fianna w Almu była od dawna opuszczona, porośnięta chwastami i popadła w całkowitą ruinę. O Fionnie i jego dawnych towarzyszach opowiadano już tylko legendy.