UW , MNS ; Ogólny model wczesnośredniowiecznej kultury słowiańskiej różni się w zasadniczy sposób od tego, jaki panował w okresie późno-rzymskim na terenie Europy Środkowej, jak również w strefie leśno-stepowej Ukrainy, natomiast wykazuje szereg zbieżności z tym, który właściwy był w tym czasie i w okresie jeszcze wcześniejszym, a także późniejszym w wieku V – VIII dla kultur leśnej strefy Europy Wschodniej. w: Kazimierz Godłowski. Z badań nad zagadnieniami rozprzestrzeniania się Słowian w V – VII w. n.e. 1990, s. 13.Opanowanie środkowej i południowo-wschodniej części kontynentu przez „najmłodszy” wielki lud europejski dokonywało się zatem sukcesywnie w ciągu VI w. i – na terenie dzisiejszych wschodnich Niemiec oraz na Bałkanach – dopiero w VII w. Potężny, trwający z górą dwa stulecia rozrost terytorialny, połączony z przyswojeniem zróżnicowanego substratu etnicznego, stworzył z czasem warunki do pogłębienia się podziałów kulturowych, a niewątpliwie również językowych w łonie bardzo jednorodnego do tej pory świata słowiańskiego.w: Michał Janusz Parczewski Praojczyzna Słowian w ujęciu źródłoznawczym w: Cień Światowita. red. Andrzej Kokowski, 2002, s. 39.Tylko dzięki źródłom pisanym wiemy, co działo się w Europie w tym tak niezwykle trudnym dla niej okresie od końca IV do połowy VI w po Chr.