1956–1978 mały|250px|Cerkiew św. Mikołaja w Harbinie, zniszczona w czasie rewolucji kulturalnej Chiński Kościół Prawosławny posiadał w momencie swojego powstania dwóch biskupów, Chińczyków wyświęconych przez hierarchów rosyjskich: Bazylego (Yao) i Szymona (Du). Był podzielony na eparchie harbińską, szanghajską i pekińską, posiadał sieć kilkudziesięciu parafii rozrzuconych po całym terytorium kraju. W 1956 liczbę wiernych Kościoła szacowano na 20 tys.
W 1962 biskup Bazyli zmarł, zaś rząd chiński nie pozwolił na przeprowadzenie wyborów nowego zwierzchnika Kościoła. Trzy lata później zmarł również biskup Szymon, co sprawiło, że Cerkiew Chińska straciła całą hierarchię duchowną. Od tego momentu Kościół, chociaż nie został formalnie pozbawiony statusu autonomicznego, jako pozbawiony biskupów stracił faktyczną możliwość funkcjonowania jako niezależny. Niemal całkowite zniszczenie Kościoła przyniosła rewolucja kulturalna, w czasie której zniszczono lub zaadaptowano na cele świeckie szereg cerkwi, skonfiskowano mienie parafii, zaś wiernych i duchowieństwo poddano represjom, w wyniku których nieokreślona liczba prawosławnych straciła życie lub musiała opuścić Chiny.