Jadwiga z Woyciechowskich Prendowska (ur. 1831 w Łomnie, zm. 16 marca 1915 w Czyżowie Szlacheckim) – kurierka oddziału Mariana Langiewicza, organizatorka Stowarzyszenia Niewiast w powiecie iłżeckim. Więziona w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej od września 1863 do grudnia 1864. Zesłana do KunguruStefan Król, Cytadela Warszawska, Warszawa 1978..
Młodość i życie przed wybuchem powstania Od dziecka wychowywana w duchu głębokiego patriotyzmu. Gdy miała 10 lat, matka czytała jej „Dziady” Adama Mickiewicza, których nastrój silnie poruszał młodziutką Jadwigę i w którym upatrywała później czynnika kształtującego powstańców 1863 rokuJadwiga Prendowska, Moje wspomnienia, Kraków 1967, s. 21–22..
W 1848 roku, mając 17 lat, wyszła za mąż za Józefa Prendowskiego – dzierżawcę majątku Mirzec.
Formalnie nie należała do żadnego z ugrupowań politycznych tamtego okresu, ale samą siebie określała jako „demokratkę do przesady”Tamże, s. 7.. Jeszcze przed wybuchem powstania styczniowego brała udział w inicjatywach o charakterze patriotycznym, m.in. usypywaniu kopców i stawianiu krzyży upamiętniających poległych po warszawskiej demonstacji 1861 roku. Wraz z dziećmi pomagała przy usypywaniu takiego kopca również w samym MircuTamże, s.