Charakterystyki „Adamastora” stały się wzorem dla skonstruowania kolejnych dwóch krążowników, jednak konkurs na ich budowę wygrała francuska stocznia Normand i jej projekt krążowników typu Sâo Gabriel ostatecznie różnił się od niego.
Opis thumb|Model krążownika w muzeum marynarki w Lizbonie Okręt miał typową architekturę krążowników tego okresu. Kadłub miał podniesiony pokład dziobowy i rufowy z ustawionymi na nich pojedynczymi działami, a na pokładzie górnym na śródokręciu, osłoniętym wysokim nadburciem, ustawione były na obu burtach pozostałe działa. Dziobnica była taranowa, a rufa miała formę krążowniczą. Palowy maszt dziobowy znajdował się przed małą nadbudówką dziobową, a sylwetkę okrętu uzupełniały dwa wysokie lekko pochyłe kominy i maszt rufowyNa podstawie rysunku . Oba maszty posiadały marsy bojowe, a pod nimi platformy z reflektorem. Część podwodna była pokryta drewnem i blachą miedzianą w celu ułatwienia konserwacji przy służbie w koloniach. Kadłub dzielił się na 23 przedziały wodoszczelne i posiadał dno podwójne. Wykonany był ze stali. Wyporność normalna wynosiła 1729 ton. W źródłach z epoki spotyka się też wartości wyporności, bez bliższego opisu: 1962 tony lub 1993 tony. Długość między pionami wynosiła 74 m. Spotyka się też długość, bez opisu, 76,2 m. Szerokość kadłuba wynosiła 10,72 m, a zanurzenie 4,65 m.