Napęd stanowiły dwie maszyny parowe potrójnego rozprężania o mocy łącznej indykowanej 4000 KM, napędzające dwie śruby. Parę dostarczały cztery cylindryczne kotły płomieniówkowe. Ciśnienie robocze kotłów wynosiło maksymalnie 10,9 atmosfery (160 psi). Prędkość projektowa wynosiła 16 węzłów przy ciągu naturalnym i 17,3 węzła przy ciągu wymuszonym, natomiast na próbach okręt ją przekroczył, osiągając 17,19 węzła przy ciągu naturalnym i 18,04 węzła przy ciągu wymuszonym i mocy indykowanej 4030 KM. Zapas paliwa – węgla był znaczny jak na okręt tej wielkości i wynosił 420 ton, co pozwalało na uzyskanie zasięgu 4600 mil morskich przy prędkości 10 węzłów.
Wyposażenie obejmowało dwie prądnice, dające prąd o napięciu 65 V i natężeniu 110 A, napędzane silnikami parowymi. Prąd używany był między innymi przez dwa wentylatory kotłowni z silnikami o mocy po 2 KM oraz dwa reflektory o średnicy 400 mm z lampami Pasqualin.