Historia W 1828 Fryderyk Wilhelm IV nabył posiadłość Lindstedt, położoną w odosobnieniu, lecz niedaleko Nowego Pałacu w parku Sanssouci, z zamiarem wybudowania tu swojej siedziby na starość. W 1832 r. król sporządził pierwsze szkice. Pomimo zaangażowania najznamienitszych architektów: Ludwiga Persiusa (od 1843), Ludwiga Ferdinanda Hessego (od 1855), Augusta Stülera (od 1855) i Ferdinanda von Arnima, faza projektowania przeciągała się przez ponad trzydzieści lat. Budową pałacu pokierował Hesse (1858–60). Król nie mógł się jednak cieszyć nową rezydencją, zmarł 1 stycznia 1861 wkrótce po ukończeniu prac wykończeniowych.
W pałacu mieszkał później m.in. naczelny dowódca armii niemieckiej (1914–18) Erich von Falkenhayn, który zmarł tu w 1922. W okresie NRD w pałacu urządzono instytut medycyny sądowej. Obecnie (2008) budowlą zarządza Fundacja Pruskie Pałace i Ogrody Berlin-Brandenburg. Pałac służy głównie jako centrum konferencyjne.
Budowlę wykorzystano przy realizacji filmu Resident Evil, w którym posłużył jako wejście do tajnego podziemnego kompleksu laboratoryjnego.