Ropień na podniebieniu przyjmuje wyłącznie postać ropnia podokostnowego, gdyż nie występuje tu warstwa podśluzowa błony śluzowej.
Natomiast w obrębie żuchwy przebicie ropnia następuje do przedsionka jamy ustnej, w jamie ustnej właściwej, na dnie jamy ustnej, oraz przez policzek i brodę na zewnątrz. Drugi i trzeci trzonowiec żuchwy są najczęściej przyczyną ropni przestrzeni podżuchwowej, gdyż korzenie tych zębów leżą poniżej przyczepu mięśnia żuchwowo-gnykowego.
Diagnostyka Opiera się na wywiadzie lekarskim i badaniu zewnątrz- i wewnątrzustnym. Widoczny jest obrzęk twarzy, często pacjent z trudem otwiera oko. W badaniu przedmiotowym obserwować można dodatni objaw Owińskiego oraz – w przypadkach, w których zewnętrzna blaszka wyrostka zębodołowego uległa zniszczeniu – objaw Smrekera.
W rzucie korzenia zęba przyczynowego występuje zwykle rozległe wygórowanie, czasem obserwowana jest również przetoka. Ząb przyczynowy jest zwykle rozchwiany, czasem także wysadzony z zębodołu.
W badaniu palpacyjnym stwierdzić można, że okoliczne węzły chłonne są powiększone i tkliwe. Badania laboratoryjne krwi mogą wskazywać podwyższony Odczyn Biernackiego oraz zwiększone stężenie białka CRP.