Kolegiata Wejherowska pw. Trójcy Świętej – kościół wybudowany w latach 1754–1755 w stylu barokowym, najstarszy w mieście. Położony przy ulicy Kościuszki w Wejherowie, należący do dekanatu Wejherowo w archidiecezji gdańskiej.
Historia
W czasie panowania króla Władysława IV, w 1643 roku z inicjatywy wojewody Jakuba Wejhera, został wybudowany kościółek ryglowy (szkieletowy). W 1650 roku kościół został podniesiony do rangi kościoła parafialnego. W takim stanie przetrwał do 1754 roku, gdzie następnie w latach 1754–1755, w tym samym miejscu (zachował się tylko fundament), został wybudowany nowy, murowany, w stylu barokowym. Nowy kościół, ufundowany przez hrabiego Piotra Przebendowskiego, otrzymał rokokowy wystrój. Tak nie zmieniony kościół przetrwał aż do II dekady XX wieku. W latach 1927–1929 został przebudowany dzięki ks. prałatowi Edmundowi Roszczynialskiemu. Rozbudowie uległa przednia część kościoła wraz z prezbiterium. W 1928 roku, wyremontowany kościół został konsekrowany przez biskupa chełmińskiego Stanisława Okoniewskiego. W 1947 roku zainstalowane zostały dwa nowe dzwony, a w 1950 roku wyremontowano organy i ołtarz. 14 września 1995 roku kościół parafialny został podniesiony przez Arcybiskupa Tadeusza Gocłowskiego – Metropolitę Gdańskiego, do godności kolegiaty. Natomiast ówczesny proboszcz ks. prał.