I Brygada Legionów W momencie wybuchu I wojny światowej Bojarski przebywał we Lwowie, gdzie kończy czwarty rok studiów politechnicznych i przygotowuje się do egzaminów końcowych. Nie dane mu jednak było skończyć wielokrotnie przerywanych studiów. Udaje się do Krakowa do organizowanych przez Piłsudskiego oddziałów. Wkrótce przydzielony zostaje do I Brygady do 1 pułku legionów. W pierwszym batalionie tego pułku obejmuje dowództwo kompanii. Bierze udział w wyprawie kieleckiej i walczy we wszystkich bitwach pułku. W pierwszych swych nominacjach (9 października 1914) Piłsudski uwzględnia zaangażowanie Kazimierza Bojarskiego i mianuje go porucznikiem. Dwa tygodnie później Kazimierz Bojarski bierze udział w jednej z najbardziej krwawych bitew Legionów pod Laskami, gdzie zostaje ranny. Pomimo kontuzji nie wycofuje się z pola walkiNajpierw ciężko ranny zostaje dowódca batalionu major Żymierski, po jego ewakuowaniu z pola walki dowództwo obejmuje porucznik Pększyc-Grudziński. Gdy i on zostaje ranny najstarszym rangę oficerem jest Bojarski. Obejmuje dowództwo i pomimo odniesionych ran sprawuje je do końca bitwy., za co zyskał pochwałę ppłk. Kazimierza Sosnkowskiego. Wkrótce jego bohaterstwo zostaje po raz drugi docenione.