Kolegiata Kartuska pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kartuzach – kościół klasztorny kartuzów wybudowany w latach 1383–1405; oryginalny dach w kształcie trumny i hełm wieży barokowy z lat 1731–1733. We wnętrzu cenne wyposażenie XV–XVIII w. Gotycki ołtarz 1444 r., bogate barokowe stalle 1641 i 1677, ściany prezbiterium obite flandryjskim kurdybanem z 1683 r. Siedziba Kartuskiej Kapituły Kolegiackiej. thumb|left|Wnętrze kolegiaty Kolegiata znajduje się w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.
Z innych elementów zespołu poklasztornego zachowały się budynki gospodarcze, erem (cela braci zakonnych) oraz refektarz – od 1995 r. siedziba galerii sztuki współczesnej. thumb|left|Gotycki ołtarz z 1444 r. w Złotej Kaplicy kolegiaty
Gotycki ołtarz Najcenniejszym, jedynym gotyckim zabytkiem wyposażenia świątyni jest wykonany w 1444 r. w gdańskim warsztacie ołtarz, który w formie tryptyku, do 1639 r. był ołtarzem głównym. Do dziś zachowała się tylko środkowa część retabulum i predella, które znajdują się obecnie w Złotej Kaplicy. W nastawie umieszczonych jest symetrycznie osiem figur. W centrum, pod późnogotyckim baldachimem, na podniesionym tronie siedzą Chrystus i Maryja. Na prawo od nich, na niewysokich postumentach stoją św. Jan Chrzciciel, św. Jan Ewangelista i św. Jerzy.