7 Grupa Artylerii (7 GA) – grupa artylerii Wojska Polskiego II RP.
7 Grupa Artylerii została utworzona w terminie do 15 stycznia 1929 r. na podstawie rozkazu L. 1019/Org. ministra spraw wojskowych z dnia 31 grudnia 1928 r. Proces formowania grupy zakończony został w marcu tego roku. Dowództwo grupy powstało na bazie dotychczasowego 7 Okręgowego Szefostwa Artylerii.
Minister spraw wojskowych rozkazem B. Og. Org. 403 Tjn. Org. II, ogłoszonym 18 maja 1929, przydzielił 11 dywizjon artylerii konnej pod względem wyszkolenia z 7 do 8 Grupy Artylerii.
Dowództwu 7 Grupy Artylerii podporządkowane zostały oddziały i pododdziały organicznej artylerii wielkich jednostek piechoty i kawalerii oraz jednostki artylerii Odwodu Naczelnego Wodza, stacjonujące na terenie Okręgu Korpusu Nr VII.
Obsada personalna Dowództwo Artylerii Okręgu Generalnego „Poznań”
Sztabowy oficer inspekcyjny artylerii Okręgu Generalnego „Poznań”
Szefostwo Artylerii i Służby Uzbrojenia Okręgu Korpusu Nr (VII 1921–1926) szef - płk art. Edmund Knoll-Kownacki (1 IX 1921 – VIII 1922) szef - gen. bryg. Jan Medwadowski (od 25 VI 1924) zastępca szefa - płk art. Mikołaj Gomólicki (od 2 X 1925)