thumb|Reflektor Leigha zamontowany pod skrzydłem Liberatora należącego do Coastal Command (luty 1944 roku). Reflektor Leigha () – środek do walki z okrętami podwodnymi skonstruowany w czasie II wojny światowej. Był to potężny (22 mln kandeli) reflektor montowany na samolotach, służący do oświetlania wynurzonego okrętu podwodnego i ułatwiający przeprowadzenie skutecznego ataku bombami głębinowymi w czasie ataków nocnych.
Opracowanie Wczesne radary lotnicze do wykrywania celów na powierzchni morza miały ograniczony minimalny zasięg. Skutkowało to tym, że w trakcie zbliżania się do celu, cel znikał z pola widzenia radaru, nim mógł być zauważony gołym okiem. Ponadto w nocy mała sylwetka wynurzonego okrętu podwodnego na tle ciemnego morza była trudna do zaobserwowania przez załogę samolotu, przez co przeprowadzenie celnego bombardowania było mocno utrudnione.
Z tego powodu pojawiło się zapotrzebowanie na silny reflektor o odpowiednim zasięgu, dzięki któremu można było odszukać i oświetlić cel, póki ten był wciąż widoczny przez operatora radaru. Taki reflektor został skonstruowany przez oficera RAF H. Leigha.